"Wie niet kan lachen om zijn Parkinson, is geen serieus mens."

 Door Henk Stegeman, Dichtbijmeeschrijver

 

Hans Holtslag (1960), ooit spreekstalmeester, gouverneur en clown in ‘Het Land van Ooit’, ontdekt op een kwade dag dat hij zijn "kunstje" niet meer kan. Zijn publiek lacht op het verkeerde moment, zijn timing is volledig zoek.


Parkinson
Zoals bij iedereen die de ziekte Parkinson 'krijgt', duurde het ook bij Hans even om te beseffen dat er iets echt niet goed was. Hij was 47, verbaasd dat hij een ziekte had die zijn bewegen, zijn spreken, zijn denken, zijn hele bestaan zou gaan misvormen.


Parkinson kun je al ver vóór je 40e levensjaar hebben. De ziekte is chronisch verslechterend. Hersens en lichaam worden steeds onbruikbaarder. Zo’n ziekte waar nog geen kruid tegen gewassen is. En die meestal pas na ruim 10 jaar van vreemde verschijnselen wordt vastgesteld.


Trillende Tranen 
Hans pakte na zijn vertwijfeling het oude beroep ‘acteur & (enter)-trainer’ weer op. Zijn huidige programma ‘Trillende Tranen’ heeft al op diverse plaatsen in ons land gespeeld. Een van tot begin tot eind boeiende, ontroerende, vertelling. Over anders leven - over jezelf opnieuw uitvinden - in een continu uitdagende omgeving. Over alles wat je niet meer kunt, of nog maar half, of waar je doodmoe van wordt. Treurig?

Gladiator
Wanneer de arts je vertelt, dat je Parkinson hebt, is dat een nare mededeling. Vaak hoor je dan gelijk - als een soort troost - dat je er oud mee kunt worden. Maar hoe dan? Eigenlijk moet je een ‘gladiator’ willen zijn, daar kom je later pas achter.


Hans Holtslag is er een. Hij vecht terug. Hij toont ons wat ie kan, dat ie nog steeds risico's durft te nemen. Hij laat ons de voor iedereen herkenbare botsingen met de omgeving zien. Hans leert en hij spoort ons aan dat ook te doen.